12 ، 79 - و گفت : دوستى چيزى پرده‌ايست ميان تو و ميان عيوب آن چيز ، همچنين دشمنى چيزى « 103 » پرده‌ايست ميان تو و ميان هنرهاى آن چيز . 12 ، 80 - و گفت : هرگاه ببينيد كسى را كه كارى كه او را نافع نباشد پيش خدا مىكند ، پس داخل ترسنده‌ها از خدا مدانيد . 12 ، 81 - و گفت : هرگاه سخن موافق و مطابق نيت و قصد سخن‌گو باشد نيت « 104 » و توجه دل مستمع را به حركت در مىآورد ؛ و اگر مخالف افتاد ، آنچه اراده كرده است از آن سخن به موقعش خوب نخواهد نشست . 12 ، 82 - و گفت : هرگاه [ 52 - الف ] نفس انسان قوت پيدا كرد در راى ، تابع كسى نمىشود ؛ و اگر ضعيف ماند ، مايل به مباحثه مىگردد . 12 ، 83 - بهترين چيزها كه در الفت‌ها به كار مىآيد ، اين است كه نفس خود را بلندتر از آن داند و گيرد كه به عيوب مردم پردازد ، و ترك تواضع و افتادگى زياده بر آنچه كفايت است ننمايد . شكفتگى و بىتكلفى عورتيست از عوارت تو ، يعنى : به غير امين نبايد نمود ، و اظهار نبايد كرد . 12 ، 84 - و گفت : كسى كه علم « 105 » را به جهت آنكه او فضيلت است كسب كند ، از كساد بازار « 106 » آن گريزان نخواهد شد . و كسى كه براى نفعى ياد مىگيرد ، هرگاه آن نفع بر طرف مىگردد « 107 » آن علم بر طرف مىگردد . 12 ، 85 - و گفت : حلم ثابت نمىشود كسى را ، مگر وقتى كه قدرت بر

--> ( 103 ) - د : دشمنى تو چيزى را . ( 104 ) - اساس : مطابق نيست و قصد سخنگو باش نيت . ( 105 ) - اساس : و گفت امين كسى كه علم . ( 106 ) - د : بازارى . ( 107 ) - د : بر طرف گردد .